RK De Goede Herder parochie
Emmen en Erica

Welkom bij de R.K. geloofsgemeenschap van Emmen en Erica

De Goede Herder parochie wil een vindplaats zijn. Een plek waar het christelijk geloof gevonden en beleefd kan worden. Een plaats waar God aan het licht kan komen.

WOORD VAN DE PASTOOR
Gewijzigd: 27-02-2017

OPENINGSARTIKEL VAN DE PASTOR

DANK JE WEL

Het is ongetwijfeld goed bedoeld. Heel beleefd ook. Ze zullen het waarschijnlijk van hun ouders geleerd hebben, dat ze dat moeten zeggen. En misschien hebben ze het ook wel aan hun eigen kinderen geleerd, dat ze beleefd moeten zijn en bedanken als ze iets krijgen.
U kent die scènes vast wel: een vader of een moeder staat met het kleine dochtertje of zoontje bij de slager en na het afrekenen komt de onvermijdelijke vraag: “Lust je wel een plakje worst?”
De kleine knikt heftig van ja, pakt het plakje worst aan en wil het in zijn of haar mondje stoppen.
Maar als dan niet snel de gewenste reactie van de kleine dreumes volgt, dan hoor je vader of moeder zeggen: “Wat zeg je dan?” Waarop dan meestal een bedremmeld “dank je wel” volgt en het plakje worst smakelijk wordt opgepeuzeld.

Zo zal het dan wel zitten, met dat “dank je wel”.
En toch hoor ik het liever niet. Nou ja, dat wil zeggen, bij de communie dan.
En toch overkomt het me zeer regelmatig dat ik bij de communiegang als antwoord op het uitgesproken “Lichaam van Christus” een “dank je wel” te horen krijg.
Heel vriendelijk, maar het ontvangen van de communie is zoveel betekenisvoller dan met een “dank je wel” kan worden uitgedrukt.
De priester (of welke bedienaar van de communie dan ook) deelt niet iets van zichzelf uit.
Integendeel, het is Christus zelf, die zichzelf breekt en deelt aan de gelovige die de communie ontvangt. Het uitgesproken “Lichaam van Christus” kan dan ook tweeledig worden opgevat.
De ontvangen geconsacreerde hostie is het Lichaam van Christus, maar ook de gelovige die het “Lichaam van Christus” tot zich neemt wordt daarmee ook zelf “Lichaam van Christus”.

De communie is daarmee een geloofsdaad geworden.
De gelovige wordt bij de communie uitgenodigd om Christus zelf te ontvangen en om daarmee steeds meer op Hem te gaan lijken in woord en daad.
Daarop volgt van de gelovige slechts één goede reactie: namelijk een oprecht en welgemeend “ja!”.
In kerkelijke taal is dat: “Amen”.
De gelovige bevestigt met het “Amen” wat hij krijgt en wat hij is: het Lichaam van Christus.
Het “Amen” is daarmee een hele korte geloofsbelijdenis geworden, maar o zo betekenisvol.

Heel soms hoor ik een andere geloofsbelijdenis.
Er is iemand die antwoordt: “Mijn Heer en mijn God.”
Vind ik ook mooi. En in mijn vorige parochie antwoordde iemand steevast: “Het zij zo”.
In feite is dat een vertaling van: “Amen.”

In de kerk heeft alles een betekenis. We zeggen en doen niet zo maar wat.
Achter het kleinste woord of gebaar gaat een hele wereld, een hele geloofswereld schuil.
Ook achter een simpel woordje “Amen.”
Blijft u gerust vaak “dank je wel” zeggen. Daar is niets mis mee. En als we het tegen De Heer zeggen: des te beter.
Die zal vaker klagende en vragende mensen aanhoren.
Als iemand eens dankbaarheid toont, zal Hij dat welwillend ontvangen.
Maar soms is een simpel “Amen” beter.
Want je bent wat je ontvangt: het Lichaam van Christus.

Niet meer vergeten hoor, dank je wel!!                                Pastoor Albert Buter